เหนื่อยมาก และยังคงเหนื่อยต่อไปอีก

อยากจะตะโกนบนท้องฟ้า ว่าฉันเดินทางมาผิดหรือถูก ที่ทำให้ตัวเองต้องเหนื่อยในหลายๆอย่าง ฉันหนีออกมาจากมรสุมความกดดันทางใจ พอได้เห็นแสงเดือนแสงตะวันบ้าง และก็รู้สึกจะดีขึ้นตามลำดับ จนกระทั่งว่าด้วยลำแข้งตัวเองที่เดินไป แล้วก็เดินไปหนทางต่างไม่ราบเรียบในอย่างที่คิดเลย อยากจะหนีและหลีกเลี่ยงข้อผิดพลาดในอดีตเหลือเกิน ไม่อยากลำบากใจในการที่จะบอกว่า "อย่ามาวุ่วายกับชีวิตฉัน ให้รำคาญใจ" ฉันขอเลี่ยงสิ่งๆนั้นดีกว่า

One response to this post.

  1. Posted by วันวิสา on เมษายน 17, 2008 at 2:37 pm

    บางสิ่งที่เราพยายามวิ่งตามมัน แต่มันก็ยิ่งวิ่งหนีเรา
    บางสิ่งที่เราอยากหนีมัน แต่มันก็วิ่งมาหาเรา
     …… งง! ไหมอ่ะ?    เอาเป็นว่า……
    อะไรที่เป็นของเรามันก็ต้องเป็นของเราอยู่วันยังค่ำ แต่…
    อะไรที่ไม่ใช่ของเรามันก็ต้องจากไป ……
    อะไรที่ไม่สบายใจ ลองปล่อยวาง อย่าไปคิดถึง และก็อย่ากังวลกับสิ่งยังไม่เกิด
    ทำปัจจุบันให้ดีที่สุด เพื่อในอนาคตเราจะได้มีความทรงจำที่ดี
    เป็นกำลังใจให้นะ

    ตอบกลับ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: