น้ำเต้าหู้ -บูด-

เมื่อวานมีคนเอาน้ำเต้าหู้มาฝาก
โดยปกติถ้าผมไม่หิวก็คงไม่มองหาของกิน ก็ถือมาเก็บไว้ที่บ้านไม่ได้สนใจวางไว้ในห้องครัว ปนๆกับของกินอย่างอื่นๆ ที่รอให้เราหยิบเข้าปาก
และแล้ว ก็ผ่านมาคืนหนึ่ง
 
เนื่องจากเราเป็นหนึ่งนคนทำงานทั่วไป ที่ต้องรีบอาบน้ำและออกไปทำงาน
แถมยังมีงานค้างชิ้นใหญ่ๆ รอให้สะสาง ที่รอวันจะครบกำหนดส่ง(ที่มันควรจะเสร็จ)
 
ผมเป็นคนที่ต้องตรวจบ้านออกปิดประตู เดินไปในห้องครัวจ๊ะเอ๋กับถุงสีขาวใบเล็ก
ในใจก็คิดว่า มันถุงอะไรหว่า.. เปิดออกดูเสร็จ อ้าว น้ำเต้าหู้… กลิ่นเหม็น ถุงพองตึงไปหมด อืดซะไม่มี
และมันก็แว๊บบบ ขึ้นมา
น้ำเต้าหู้บูดแล้ว…. ของดีมีประโยชน์ แต่ใช้และกินไม่ทันเวลา มันกลายมาเป็นของเน่าเสียที่ไม่มีใครอยากจะเหลียวมอง
มันทำให้ผมนึกนึงงานค้างต่างๆ ที่ถืออยู่
.. ผมมีของดีที่มีประโยชน์ สร้างรายได้ได้ แต่ถ้ามันไม่ทันเวลา..ทุกอย่างก็จะไร้ค่า หาราคาไม่มี แถมกลิ่นไม่ดีอีกต่างหาก …
 
หลังจากหยิบถุงน้ำเต้าหู้ไปทิ้ง มาถึงที่ทำงานเลยยกหูไปบอกเจ้าของคนที่ฝากมา….
..ขอบคุณนะครับ สำหรับน้ำเต้าหู้ … เสียงตอบกลับมาว่า "แสดงว่าไม่ได้กินใช่มั้ย มันไม่ใช่น้ำเต้าหู้ แต่มันคือของหวาน"….
..คือ มันบูดไปแล้วนะครับ …. "ไม่เป็นไร บุญไม่ถึงไม่ได้กินของทำบุญเอง ช่วยไม่ได้"… แป่ววววว

ตอนนี้ผมเลยมีข้อคิดว่า น้ำเต้าหู้บูด อยู่ในใจ ถ้ามีเวลาแล้วไม่เอามันมาใช้ มันจะไม่เหลือค่าอะไรเลย..

3 responses to this post.

  1. เห็นด้วยค่ะ อิ

    ตอบกลับ

  2. แต่… เวลาไม่เคย"พอ"

    ตอบกลับ

  3. แต่… เวลาไม่เคย"พอ"

    ตอบกลับ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: