หวาดหวั่น หวั่นไหว ประตูเส้นชัยฉันไม่รู้จัก

       ข้อความจากหนึ่งบทเพลงของ มาลีฮอน่า พูดถึงความโดดเดี่ยว อ้างว้างจากการพรากสิ่งที่เป็นที่รัก และซึมซับซากความหวังที่พังลงต่อหน้า..
ถ้าเคยเป็นมาก็หาพลงอื่นที่มันสมหวังๆมาฟังก็แล้วกันนะครับ ปาร์ตี้
 
      ยังต้องตรวจข้อสอบมาราธอนเช่นเคย หาคะแนนให้แต่ละคนยากน่าดู เขียนอะไรกันมาก็ไม่รู้
มานั่งนึกๆดู เค้าไม่อ่านหนังสือ หรือเราสอนไม่ดีหว่า… วิชานี้ล้มเหลว สงสัย
 
      เจ้าหมาตัวแสบ มันไปติดขี้เรื้อนจากไหนมาไม่รู้ ลามไปทั่วตัวเลย
เลยให้หมอกร้อนขนซะเตียน เหลือหูกะหางที่ยังพองๆ เหอะๆๆ เช้าเย็นเธอต้องทายา ล๊อคคอง้างปากกินยาเม็ด
ฉีดยาน้ำ จับอบยาซะให้เข็ด เกิดมาก็เพิ่งเคยทำนี่แหละ… เจ้าหมาหน๋อ
 
     วันนี้มีอาการฟันคุดระบม ไม่รู้ร้อนในด้วยรึเปล่า จะอ้าปากทีนี่น้ำตาเล็ด แสบไปทั่วปากเลย
ได้แต่อมน้ำเกลือเวลาจะทานข้าว เฮ้อ..ถึงคราวป่วยก็ช่วยไม่ได้ จริงๆ กรรม…โอ้ยยยยย ป่วย

2 responses to this post.

  1. Posted by นู๋นา on ตุลาคม 16, 2007 at 12:19 am

    หายไวๆนะคะ…

    ตอบกลับ

  2. แก้มไม่ได้คิดเองเหอะ
    เอามาจากของตนอื่นเหอะ
    มันเจ๋งดี…ชอบเลยเอามาใส่ไว้
     
    หายไวๆแล้วกันนะจ้ะ

    ตอบกลับ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: