และแล้วฤดูแห่งการปวดหัวก็มาเยือนอีกครั้ง

เมื่อจวนจะถึงช่วงเวลาของการตรวจข้อสอบ
 
เนื่องจากเรารับผิดชอบนักศึกษาค่อนข้างเยอะ จำนวนชุดก็สอบก็เยอะตามไปด้วย
มันก้เลยแปรผันตรง จำนวนแบบฝึกหัดและชุดข้อสอบกำลังทยอยๆ กองอยู่ตรงหน้าในเวลาอันจำกัด
เพื่อการชำระออกมาเป็นคะแนนดิบและคะแนนสุก และก้ลุ้นว่าเด็กๆทำคะแนนได้เท่าไหร่กัน… อันนี้จะเป็นการวัดระดับความรู้รวบยอดแล้วล่ะครับ
 
ที่สังเกตเห็นคือ นศ.ทุกวันนี้ เข้าห้องสมุดน้อยมาก และอ่านตำราน้อยลง
การเรียนจึงหาความเข้ามข้นและการปฏิสัมพันธ์ระหว่างการเรียนจึงทำได้น้อย ผมก็คิดเข้าข้างตัวเองว่า
เด็กๆคงจะเรียนหนัก ไม่มีเวลามาซ้อมความเข้าใจในการใช้งานโปรแกรมคอมพิวเตอร์ที่เราสอน พอผ่านไปอาทิตย์นึง ก็จะพากันลืมกันหมด
 
พอถามถึงคำสั่งที่เคยใช้ ก็เลยทำให้พากันจำไม่ค่อยได้กัน อันนี้เราก็เหนื่อยเหมือนกันน่ะ
ก็ต้องพยายามปรับตัวและปรับปรุงตัวเองไปเรื่อยๆ เพื่อหาวิธีการที่เหมาะสมกับนักศึกษาสมัยใหม่ที่ชอบ Chat เวลาเรียน (มันห้ามกันยาก)
เราได้แต่คาดหวังเพียงว่า ขอให้บรรลุวัตถุประสงค์ที่เราตั้งไว้ แล้วเค้าทำได้ในคาบนั้นๆ ก้เพียงพอแล้วล่ะครับ

อ่อ.. ถูกหวยด้วยล่ะ คุณลุงบอกมาตรงตัวแป๊ะๆ 45 คิคิ (10 บาท)

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: