เมื่อฉันรักใครสักคน

เรื่องความรู้สึกนึกคิดนี้มันเหมือนกันไม่มีใครสอนแต่มันกลับเป็นไปเอง
หากหลักวิชาการ เรามักจะได้รับคำอธิบายว่า เมื่อทุกคนเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์
เราทุกคนไม่ว่าเพศหญิงหรือชาย จะมีฮอร์โมนที่หลังออกมาแสดงความเป็นตัวตนว่า หญิง หรือ ชาย กันอย่างชัดเจน
และ"จะเริ่มสนใจในเพศตรงข้าม" นอกเหนือจากนี้ คือเป็นผู้ที่มีจิตใจแปลกธรรมชาติไป ซึ่งเรามักจะได้รับการสั่งสอนมาว่า
หากแตกต่างธรรมชาตินี้แล้ว คนพวกนี้มักจะถูกจัดให้เป็น "บุคคลชายขอบ" ที่เกิดมามีปมด้อยในสายตาของสังคม
 
ตอนที่ผมยังเด็กๆ เห็นใครต่อใครเขามีคนรักอยู่ข้างๆ บางทีก็เห็นงอนกัน ทะเลาะกัน แต่บางทีก็หวานจนน้ำตาลไหม้
เราก็เพียงเข้าใจว่า ความรักมันคืออะไร แล้วเราจะมีโอกาสนั้นบ้างไหม เมื่อความคิดนี้ถุกฝังอยู่ในใจ
จึงเกิดคำถามขึ้นมาว่า เมื่อฉันรักใครสักคนขึ้นมา ฉันจะปฏิบัติต่อเธอผู้นั้นอย่างไร สัญญากับตัวเองมาตลอดว่า
"หากฉันรักใครสักคน ฉันขอรักเธอคนนั้นเพียงคนเดียว" และทำให้ฉันต้องรอแล้วรอเล่าว่า เมื่อไหร่เธอคนนั้น
จะผ่านเข้ามาในโลกของฉัน สักที
 
แล้ววันหนึ่ง เธอนั้นก็มา …. นี่เป็นความรักครั้งแรก ของฉัน ผู้รอเธอคนนั้นมา 21 ปี
 
"ความรักทำให้คนตาบอด" แม้มีภูเขาอยู่ตรงหน้าเส้นผมก็บังตาได้ มักจะถูกนำมาใช้กระทบกระแทกเพื่อนฝูง
ที่อยู่ในช่วงดอกรักผลิดอก เห็นอะไรต่ออะไรเป็นสีชมพูไปหมดหากไม่เจอเองคงไม่รู้หรอกว่า อาการหัวใจเต้นแรง
พองโตเมื่ออยู่ใกล้กับคนที่หมายปองมานานมาอาจมีการอารซาบซ่านไปถึงข้างในโดยไม่รู้ตัว นอนไม่หลับพอขยับเป็นยิ้ม
แหม..รักครั้งแรกมันบรรยายลำบากนะครับ …ไม่มีตอนต่อไปนะ เพราะไม่อยากใช้คำว่า "ลาก่อน" ระหว่างเรา
Advertisements

4 responses to this post.

  1. Posted by สิทธิชัย on เมษายน 11, 2007 at 5:24 pm

    นี่หรือคือความรัก
    หากการรอคอยใครสักคนต้องใช้เวลาเนิ่นนาน  คุณจะรู้สึกอย่างไรถ้าผู้หญิงคนนั้นไม่ได้เป็นอย่างที่คุณคิด
    มีใครหลายคนที่พยายามมองหาคนที่จะมาอยู่เคียงข้างในเวลาที่เราเศร้า พยายามมองหาคนที่จะมาคอยปลอบและให้กำลังใจเวลาที่เราเหนื่อยล้า
     
    บางคน คนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตมันก็เหมือนการเสี่ยงโชค เพราะทุกวันนี้นิสัยและการกระทำของมนุษย์มันชั่งเดายากเหลือเกิน
    ก็คงจะมีแต่ดวงเท่านั้น คนที่มีโชคเท่านั้น ที่จะได้พบเจอกับคนที่เรารอคอยมาแสนนาน เหมือนกับคำกล่าวที่ว่า ตาดีได้ ตาร้ายเสีย
    คนที่คบกันมานานๆ ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะเป็นบุคคลที่อยู่เคียงข้างเราตลอดไปก็ได้………………..โปรดติดตามตอนต่อไป

    ตอบกลับ

  2. บอกแล้วไง  ว่าให้ติดตามตอนต่อไป   นี่แหละคือความรัก  รักแรกของใคร  ใครก็ลืมไม่ลง  แล้วตอนนี้ล่ะ  ยังฝังใจอยู่เลยใช่ไหม

    ตอบกลับ

  3. Posted by วันวิสา on กันยายน 19, 2007 at 4:38 pm

    ยิ่งวิ่งตามเท่าไร  มันก็ยิ่งไกลห่างออกไปทุกที……
    เส้นขนานไม่มีวันมาบรรจบกันได้….. 

    ตอบกลับ

  4. อย่างที่บอกค่ะว่าเรื่องราวในอดีตดีๆ มันก็น่าจดจำและเป็นกำลังใจดีๆให้เราได้ แล้วพอนึกถึงมันก็อาจทำให้เราอดยิ้มไม่ได้ ใช่ว่าเรื่องอดีตจะตามมาหลอกหลอนเราเสมอไป….

    ตอบกลับ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: